مناجاتي زيبا از استاد مصطفي ملكيان
خدايا،
انديشهام را در مسيري معنوي و روحاني قرار ده، تا روحم را با تو درآميزم،
و لذت ِ بودن ِ با تو را در لحظه لحظهي زندگيام دريابم.
خدايا،
انديشهام را چنان محكم ساز كه به حقيقت و عقلانيت متعهد باشم، و تنها بر
پايه فهم و تشخيص خودم از زندگي، زندگي كنم، تا بتوانم از آنچه جامعه و
ديگران از من ميخواهند فراتر بروم.
خدايا،
به من بينشي عطا كن كه هيچ وقت خود را با ديگران مقايسه نكنم، بر آنهايي
كه از من برتر هستند حسد نورزم، و بر آنها كه پايين ترند فخر نفروشم، و بر
آنچه دارم قناعت كنم و همواره در اين انديشه باشم كه از آنچه در حال حاضر
هستم، فراتر بروم.
خدايا،
به من فهمي عطا كن تا تفاوتهاي خود با ديگران را دريابم، و بفهمم كه با
شخصيت منحصربه فردي كه دارم قاعدتا زندگي منحصربه فردي نيز براي خود خواهم
داشت، كه از جهاتي مي تواند متفاوت از زندگي ديگران باشد،
مهم آن است كه به تفاوتهاي خودم و تفاوتهاي ديگران احترام بگذارم و زندگي
ام را منطبق با آن چه هستم، شكل ببخشم.
خدايا،
توانايي ِ عشق به ديگري را در وجودم بارور ساز، تا انسان ها را خالصانه
دوست بدارم، و بهترين لحظات لذت زندگي ام، لحظاتي باشد كه بدون هيچ نوع چشم
داشتي، خدمتي به همنوع ام كنم.
خدايا، مرا از هر نوع نفرت و كينه اي كه حوادث تلخ روزگار بر وجودم نهاده است، رها كن، تا با رهايي از نفرت و كينه، بتوانم
ديگران را آن طور كه هستند، بپذيرم و دوست بدارم.
خدايا،
فهم مرا از زندگي آن چنان ژرف ساز تا قوانين آن را دريابم، و بفهمم كه در
زندگي چيزهايي هست كه قابل تغيير نيست، قوانيني هست كه از آنها تخطي نمي
توان كرد، تا ساده لوحانه نپندارم كه هر آنچه مي خواهم را مي توانم داشته
باشم، و هر آنچه آرزو مي كنم خواهم داشت.
خدايا،
اين توانايي را به من عطا فرما تا در لحظه لحظه زندگي ام، در لحظه حال و
براي آنچه هم اكنون مي گذرد
زندگي كنم، و زيبايي ها و شادي هايي كه هم اكنون از آن برخوردار هستم را
با انديشيدن بيش از حد به گذشته اي كه ديگر پايان يافته است، و دغدغه بيش
از حد براي آينده اي كه هنوز نيامده است، ناديده نگيرم.
خدايا
مگذار كه در بند گذشته باقي بمانم، و چنان تعهد و دغدغه ي كشف حقيقت را در
درونم شعله ور ساز كه هيچگاه بخاطر آنچه در گذشته حقيقت مي دانسته ام و
آبرو ، حيثيت و شخصيت اجتماعي ام بدان وابسته است، از حقيقت هايي كه هم
اكنون بدان ها دسترسي مي يابم، و ممكن است همه آنچه در گذشته حقيقت مي
دانسته ام به چالش بكشد و بي اعتبار سازد، محروم نمانم.
خدايا، مرا به انضباطي دروني متعهد كن، تا بفهمم و بدانم كه هر كاري كه دوست دارم و از آن لذت مي برم را مجاز نيستم كه انجام دهم.
خدايا،
كمكم كن تا عميقا دريابم كه زندگي بيش از آنچه اغلب مي پندارند جدي است، و
براي هيچ انساني استثنا قائل نمي گردد، همه ما براي آنچه مي خواهيم و در
آرزوي آن هستيم بايد تلاش كنيم و شايستگي و لياقت به دست آوردن آن را داشته
باشيم.
خدايا، به من بياموز كه بدون شايستگي و لياقت داشتن چيزي، نخواهم كه تو آن
را از آسمان برايم بفرستي.
و در آخر ؛ خدايا، نعمت سکوت را بر من ارزاني دار ، تا در آن لحظاتي كه طنين زندگي روزمره در درونم آرام مي گيرد، نواي دلنشين و آرامش بخش حضور تو در روح و وجودم، مرا گرم و آرام سازد.
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم آذر ۱۳۹۱ ساعت 23:46 توسط اقدس کشت پور
|
وبلاگ « رویش اندیشه ها پایه ی سوم » متشکل از همکاران مقطع سوم ابتدایی شهرستان نظرآباد البرز است . ما تلاش می کنیم تا دست در دست هم خلاقیت ها و نوآوری ها را دامن بزنیم و بین همکاران و اولیا و دانش آموزان پیوندی نو ایجاد کنیم .